Kościół Świętego Jerzego

Trzeci z zachowanych w Darłowie średniowiecznych kościołów. Zbudowany został poza murami miasta, ze względu na niebezpieczeństwo rozprzestrzeniania się chorób, ponieważ pełnił funkcję szpitala.

Do tego kościoła należały dwa szpitale: Ducha Świętego, w którym przebywali ludzie biedni i chorzy oraz św. Jurgena, służącego głównie trędowatym. W roku 1680 i w latach późniejszych w otoczeniu kościoła stało 30 lepianek z gliny, w których mieszkali chorzy i zniedołężniali. Wokół lepianek znajdowały się niewielkie ogródki warzywne.

Szpitalem Ducha Świętego opiekował się zakon żeński Kartuzek. Do modlitwy nawoływano uderzeniem dzwonu, przeniesionego tu w roku 1623 z kościoła św. Gertrudy. Biedni, którzy zamieszkiwali lepianki, często sprzątali darłowski rynek, albo pracowali jako grabarze i karawaniarze.

Obecnie kościół św. Jerzego należy do zakonu franciszkanów i jest filialnym kościołem parafii NMP. Z nowej bramy miejskiej do Darłówka biegnie droga na grobli (obecnie ul. Morska). Około 150 metrów od tej bramy, w kierunku Darłówka, po lewej stronie drogi stał kościół p.w. św. Mikołaja, patrona żeglarzy, rybaków i dzieci. We wszystkich miastach morskich i leżących w pobliżu morza budowano kościoły i kaplice p.w. św. Mikołaja. Pierwsza wzmianka o tym kościele w Darłowie pochodzi z roku 1491. Widać go na mapie Lubinusa z roku 1618. Najprawdopodobniej został zniszczony w czasie wojny trzydziestoletniej.